از شهر ملبورن چه می دانید؟ “ملبورن در گذرگاه تاریخ”

خانه پناهجویان ایرانی مقیم ترکیه_شهر ملبورن در سر زمین باستانی کولین نیشن kulin Nation  که نام اروپایی آن ملبورن می باشد ، بنا شده است.

 

 

رادیو نشاط استرالیا – مهرداد سیفی

ملبورن امروزی شهری است با فرهنگ های گوناگون ومکان مناسبی برای برپایی گردهمایی ها می باشد.برای قبایل wurundjeri,Boonerwrung, Taungurong, and Wathaurung  که ساکنان اصلی    KulinNation isjkn, بودند، ملبورن یک مرکز برگزاری همایش ها و رویدادهای  گوناگون اجتماعی،آموزشی،ورزشی و فرهنگی بوده است.

 

 

ملبورن در گذرگاه تاریخ

ملبورن مرکز ایالت ویکتوریا است و بیش از پنج میلیون نفر جمعیت دارد.بیشتر ساکنان ملبورن در حومه شهر یعنی در شرق و جنوب رودخانه یارا(Yara ) و اطراف بندرفیلیپ بی (Phlip Bay) که تا شرق کوه داننانگ (Danenong) گسترش یافته ، زندگی می کنند.

بدنبال مطرح شدن طرح نافرجام ایجاد شهرک فیلیپ پورت بی  (Phlip port Bay) نزدیک سمرنتو(Sorento) ؛ سرانجام در سال ۱۹۳۵ فعالیت برای بنای شهر ملبورن آغاز شد.

در سال ۱۸۵۰ ناحیه فیلیپ بی (Phlip Bay) از نیو سوث ویلز(New South Wales)  جدا شد. دوران شکوفایی ملبورن از دهه ۱۹۵۰ بدنبال هجوم جویندگان طلا به منطقه شمالی شروع شد.

ملبورن بعنوان یک مرکز ورزشی در جهان شناخته شده و به لحاظ داشتن رستورانها مجلل و مرکز  مهم مالی، موقعیتی به مراتب بهتر از همسایه شمالی خود یعنی سیدنی دارد.

 

 

      ملبورن در گذرگاه تاریخ

هدف اصلی انگلیس از اشغال ویکتوریا جلوگیری از نفوذ فرانسه در منطقه بود. تا پایان قرن هجدم ماجراجویان و کاشفان فرانسوی و انگلیسی بیشتر نواحی  نوار ساحلی ویکتوریا را کشف کرده بودند.

همین هراس از باز شدن پای فرانسویان باعث شد تا در سال۱۸۰۳ سرهنگ دیوید کولینز به همراه گروهی از محکومان و افراد عادی در ساحل پورت فلیپ لنگر انداخته و یک اقامتگاه موقت در ان منطقه بنا کند.

درماه می سال ۱۸۰۴ کولینز موفق شد مجوز جابجایی ساکنان را به ون دایمنزلند(Van diemen’s Land)  دریافت نماید.

در طول دهه ۱۸۱۰ تا۱۸۲۰ شکارچیان نهنگ و خوک آبی که در ساحل ون دایمنزلند                    (Van diemen’s Land)  – تاسمانی – تردد داشتند ، ازپورت فلیپ نیز دیدن می کردند.

عامل اصلی ماندگاری و سکونت در این منطقه کاشفانی بودند که پس از کشف قسمت جنوب سیدنی از رودخانه موروم بریج(Murrumbridge) گذشته و به طرف ساحل جنوبی پیش رفتند.در سال ۱۸۲۴ میوم و هوول  (Hume and Hovel )به پورت فلیپ رسیدند.آنها به اشتباه تصور کردند که انجا وسترن پورت (Western Port) است ، بنابراین تصمیم گرفتند تا محلی برای نگهداری محکومان بسازند .عملیات ساخت و تکمیل این ساختمان ۱۳ ماه طول کشید.

در همین روزها بود که جان بتمن که یک کارآفرین بود؛ بدنبال گزارش های خبرنگاران در مورد علفزارهای وسیع و زمین های حاصلخیز نواحی وسترن پورت منتشر، مصصم شد تا منطقه مسکونی جدیدی در آنجا ایجاد کند.اما فرماندار از ترس مشگلات و پیامدهای ناشی از این امر با آن مخالفت کرد.

اما این حکم چندان جدی گرفته نشد؛ زیرا هشت سال بعد در نوامبر ۱۸۳۴ ادوارد هنری (Edward Henry) بدون توجه به دستور فرماندار نیو سوث ویلز در بندر پورت لند (Portland Bay) مستقر شد.همین کار باعث شد تا در سال ۱۸۳۵ بتمن (Batman)  تصمیم بگیرد فکر خود را عملی کند. به همین منظور در ‍وئن سال ۱۸۳۵ از تنگه بس(Bass Strait) عبور و توانست با نیرنگ زمین های ساحل غربی پورت فلیپ را ازچنگ بومیان در آورد.

بتمن پس از استقرار در  سواحل پورت لند محل مناسبی را برای ایجاد روستا انتخاب کرد. در طول کمتر از یک سال شهرک ملبورن در اطراف رودخانه یارا(Yarra)  گسترش یافت.

در سال ۱۸۳۷ دولت محلی نیو سوث ویلز پس از بررسی وضعیت شهرک ملبورن، کاپیتان ویلیام لونزدیل(William Lonsdale) را بر برقراری نظم و قانون به این منطقه فرستاد.اما تلاشهای او نیز برای توقف مهاجرت ناکام ماند. تا اینکه سرانجام مسئولان محلی مجبور شدند ویکتوریا را بعنوان یک مستعمره نیمه مستقل به رسمیت بشناسند. در سپتامبر سال ۱۸۳۹ با ورود چارلز لا تروب(Charls La Trobe) بعنوان مباشر و نماینده انگلیس به منطقه پورت فلیپ این رویداد شکل رسمی به خود گرفت. در سایه فعالیت های او ادارت پلیس، گمرک و از همه مهمتر اداره اراضی مستقل در آنجا تاسیس شدند.

در زمان اعلام رسمی استقلال ویکتوریا (۱ جولای ۱۸۳۱) بیش از ۸۰۰۰۰ نفر در جنوب موری –موروم بریج(Murry-Murrumbridge)  ساکن بوده و همچنین بیش از شش میلیون گوسفند نیز در علفزارهای غنی منطقه در حال چرا بودند.در اصل قرار بود که ویکتوریا یک ناحیه  روستایی و کشاورزی باقی بماند (البته تا سال ۱۸۵۱ هم همین گونه بود ،زیرا تنها حدود ۲۰۰۰۰ نفر از ۸۰۰۰۰ نفر جمعیت این ایالت در ملبورن زندگی می کردند) اما به بدنبال کشف طلا در منطقه همه چیز تغییر کرد.

 

هجوم جویندگان طلا

در نوامبر سال ۱۸۵۱ کشف طلادر مناطق کلونس(Clones)،آندرسنز کریک(Anderson’s creek)، بانین یانگ(Buninyong) ، مونت الکساندر(Mount Alexander)، بالارات(Ballarat)  وبندیگو(Bendigo)یا همان سندبرست (Sandburst) باعث شد که خیابانهای ملبورن هر روز خلوت و خلوتر شوند.در اوایل سال ۱۸۵۲ افراد زیادی از سرتاسر دنیا به امید یافتن طلا با کشتی راهی استرالیا شدند.در سال ۱۸۵۴ جمعیت این مستعمره از ۸۰۰۰۰ نفر به ۳۰۰۰۰۰ نفر افزایش یافت.همچنین ارزش کالاهای وارداتی به بیش از ۱۸ میلیون  برسد. هر آنچه که برای یافتن طلا مورد نیاز بود ، از  غذا گرفته تا خانه و تجهیزات از خارج وارد می شد. در سال ۱۸۵۶ حدود ۸۶ میلیون گرم طلاا استخراج شد.این رویداد زمینه را برای پیشرفت سریع و بی سابقه  ملبورن  و تبدیل آن به مرکز بزرگ مالی استرالیا و ویکتوریا را به منطقه ای غنی و ثروتمند  فراهم کرد.

بین ترتیب طی ده ۱۸۵۰ طلا به ارزش بیش از یکصد میلیون از زمین استخراج گردید.

در سال ۱۸۵۵ شورای قانونگذاری و مجمع قانونگذاری برای اداره ایالت تاسیس شدند. اما تنها صاحبان املاک و مستغلات حق رای داشتند. بنا براین نخستین مجلس از میان وکلا، تجار موفق، گله داران مرفه، و بازرگانان انتخاب شدند. در واقع این افراد می توانستند نمایندگان   ۸۰۰۰۰ نفری باشند که در سال ۱۸۵۱ آنجا ساکن بودند ؛ نه جمعیت ۳۰۰۰۰۰ نفری ایالت در سال ۱۸۵۵.

ملبورن با وجود تجربه  رکود اقتصادی طی دهه های ۱۸۹۰ و۱۹۳۰ بازشهری ثروتمند و موفق بشمار می رفت.پایداری و شکوه ملبورن حتی پس از جنگ جهانی دوم که عده کثیری از غیر انگلیسی زبانان (بوی‍‍‍ژه ایتالیایی و یونانی) در غالب طرح جذب مهاجران خارجی دولت استرالیا روانه این شهر شدند،نیز به قوت خود باقی ماند.ملبورن به دومین (یا سومین) شهربزرگ  یونان و نخستین شهر ایتالیایی خارج از ایتالیامعروف است- اگر چه این امار و اطلاعات چندان سندیت ندارند. در حقیقت خیابان لیگون (Lygon Street) که در آن انواع غذا های کشورهای مختلف عرضه می شود، گویای تنوع فرهنگی این شهر می باشد.

 

 

ملبورن در گذرگاه تاریخ ( بخش دوم)

دلیل شگل گیری ملبورن و ایالت ویکتوریا به عدم تمایل دولت محلی ایالت نیو سوث ویلز(NSW) به اجرای طرخهای توسعه و پیشرفت منطقه و اعتراض ساکنان ناراضی آن برمی گردد. در آن زمان بخش جنوب شرقی استرالیا ، مابین رودخانه موری(MurryRiver)  در شمال وتنگه بی(Bass Strait)  در جنوب متعلق به نیو سوث ویلز(NSW)  بود. بعدها دو سوم از قسمت شرقی  خاک استرالیا نیزتحت حاکمیت ایالت نیو سوث ویلز(NSW)  به مرکزیت سیدنی در آمد.در سال ۱۷۸۸ اولین گروه از مهاجران اروپایی وارد سیدنی شدند. این افراد که از نظر پیدا کردن غذا در مضیقه بودند، فرصت کافی برای کشف سرزمین های جدید در اختیار داشتند.امروه شما می تواند با هواپیما یا اتومبیل در مدت زمان به ترتیب ۱ و ۱۲ ساعت فاصله بین سیدنی و ملبورن را طی نمایید. در حالیکه در آن زمان اینطور بنظر می رسید که این دو شهر در دو سیاره جدا از هم قرار دارند.

در سال ۱۸۰۲ بندر فلیپ بیی  ( Port Phlip Bay) واقع در بخش مرکزی نوار ساحلی جنوب ویکتوریای فعلی، از سمت دریا کشف شد. این قسمت گلابی شکل بهطول ۵۰ کیلو متر در واقع مصب رودخانه یارا(Yarra River)  بود. بااینکه این بندر ۲۶۵ کیلومتر خط ساحلی دارد ، اما تنها ۴ کیلومتر آن با اقیانوس در تماس است. بنابراین به سختی از سمت دریا قابل رویت است.

یک سال بعد دولت محلی سیدنی سرهنگ دیوید کولینز، فرماندار تاسمانی ، را مامور کرد تا منطقه مسکونی جدیدی  در پورت فلیپ ایجاد کند. به همین دلیل وی به همراه تعدادی ملوان و خانوادهایشان ، گروهی از مهاجران و ۳۰۰ محکوم راهی این منطقه شد.اما این طرح با شکست مواجه شد. زیرا ساکنان منطقه از طریق تنگه بس به ساحل جنوبی ایالت تاسمانی که بعدها ون دیمنز لند(Van Dien’s Land) نامیده شد ، منتقل شدند.البته این منطقه به احترام کاشف آلمانی آن آبل تاسمان(Abel Tasman)  در سال ۱۶۴۰ تاسمانی نامیده شد- سرهنگ کولینز پایگذار شهر هوبرت تون(Hobert Town)  مرکز ایالت تاسمانی می باشد.

در سال ۱۸۲۶ برای دومین تلاش به منظور ساخت یک منطقه مسکونی در ویکتوریا نزدیک کورین الا(Corinella) در ساحل بخش کوچکی از وسترن پورت بی اغاز شد.این مکان در ۱۱۰ کیلومتری مسیر جنوب به غرب ملبورن (جاده فلیپ آیلند کنونی) قرارداشت. اما این طرح نیز با شکست مواجه شد.

هر چند تلاش برای تشویق مردم برای رفتن به این منطقه ناکام ماند، اما تعدای از ساکنان جسور تاسمانی با هدف پیدا کردن چراگاه ه و علفزار راهی آنجا شدند. آنها شروع به تصرف زمین و پرورش گله نمودند.این گله داران کار خود را بدون اطلاع مفامات دولتی و اخذ مجوز اغاز کرده و در مقابل هرگونه اقدام برای بیرون کردنشان مقاومت می کردند.

در ماه می سال ۱۸۳۵ جان بتمن(John Batman) پس از ورود به پورت فلیپ بی ، در مقابل دادن بعضی کالاهای کم ارزش مانند پاچه و زیورآلات بدلی به بومیان موفق شد ۲۴۳۰۰۰ هکتار از زمین های بومیان ( از جمله ملبورن کنونی)  را تصاحب کند. یکسال قبل نیز خانواده هنتی(Henty) پس از عبور از تنگه بس مزرعه بزرگی در نزدیکی پورت لند(Portland) در حدود ۳۶۰ کیلومتری ملبورن احداث کردند.  از اوایل دهه ۱۸۰۰ عمیق ترین قسمت بندر مابین ملبورن و آدلاید(Adelaid)  (پایتخت جنوب استرالیا) بعنوان مرکز صید نهنگ  مورداستفاده می گرفت.

در سال ۱۸۳۶ بدنبال افزایش تقاضا و فشار برای تصرف چراگاه های بیشتر ،‍ژ‍نرال توماس میشل(Thomas Mitchel)  برای رسیدگی  وحل مشگلات  از سیدنی به پورت فلیپ بی اعزام شود. وی پس از یررسی اوضاع گزاش داد که حدو ۲۰۰ گله دار در منطقه زندگی کرده و از زمین های متعلق به دولت محلی برای چرای دامهای خود استفاده می کنند. فرماندار بروک(Brouke)  پس از ملاحظه گزارش دستور داد تا نواحی پیرامون پورت فلیپ(Port Philip) در اختیار ساکنان قرار گیرد.

جان بتمن قسمتی از زمینهای خود را که از بومیان گرفته بود ، برای ساخت شهرک  اهدا کرد.بروک در سال ۱۸۳۷ از آن شهرک بازدید کرد ، وبا اینکه از نحوه تصرف زمین توسط بتمن چندان راضی نبود  اما پذیرفت که ناحیه اطراف رودخانه یارا(Yarra River)  بهترین مکان برای شهرک سازی می باشد.او این منطقه مسکونی را ملبورن نام گذاری کرد. همچنین در پی دستور نخست وزیر وقت انگلیس مبنی بر تهیه نقشه از محل ؛ دراول  ژوئن  سال ۱۸۳۷ فروش رسمی زمینها اغاز شد. بدین ترتیب ساکنان محلی موفق شدند برای املاک خود سند دریافت کنند.در حال حاضر رودخانه یارا در مرز جنوبی ملبورن قرار داشته و از میان چندین شهرک اطراف آن نیز عبور می کند.

‍‍ژنرال بروک ملبورن را مرکز اداری و بندر رسمی و قانونی برای تجارت و ورود مهاجران  اعلام کرد. در نتیجه راه برای روانه شدن تجار و بانکداران به این شهر باز شد. تا سال۱۸۳۸ چهار بانک و چندین ساختمان بزرگ تجاری در ملبورن تاسیس و شروع به فعالیت نمودند. این توسعه باعث شد تا زمزمه های جدایی از سیدنی و استقلال فراگیر شود.مردم ادعا داشتند که درآمد حاصل از فروش زمینها بجای ارسال به سیدنی باید صرف رونق منطقه شود.داشتن شش کرسی در مجلس ایالتی نیز آنها  را قانع نمی کرد.

 

 

در سال ۱۸۳۸ فرماندار گیپس(Gipps) جانشین بروک به مقامات در لندن گزارش داد که به دلیل بعد مسافت، نظارت و کنترل امور در ناحیه پورت فلیپ با دشواریهای زیادی همراه است. با اینحال فرمان استقلال ویکتوریا در سال ۱۸۵۱ صادرویک سال بعد از آن اجرایی شد. همچنین تا این زمان بهترین چراگاههای مابین ملبورن و رودخانه موری که بخش عظیمی از محدوده مرزی ویکتوریا را تشکیل می داد، به شهرکهای مسکونی تبدیل شده بودند.

سال ۱۸۵۱ به سال هجوم جویندگان طلا به ویکتوریا وNSW معروف است. هر چند از سال   ۱۸۲۳ شش یا هفت مورد کشف طلا در منطقه NSW گزارش شده بود، اما بگفته تاریخ نویسان بنا دلایل سیاسی از انتشار چنین خبرهایی جلوگیری شد. کشف طلا در بندیگو(Bendigo)  و بالارات(Ballarat) واقع در غرب و شمال ملبورن یک سوم از مردم شهررا برای یافتن طلا روانه این مناطقه کرد. همچنین دهها هزار مهاجر که بیشتر آنها امریکایی و چینی بودند به امید کشف طلا وارد ملبورن شدند. گفته می شود که جمعیت ملبورن یکسال بعد از نخستین مرحله هجوم جویندگان طلا به ۹۵۰۰۰ نفر افزایش یافت.در همین زمان  حدود ۶۰۰۰۰نفر نیز در معادن غنی منطقه مشغول بکار بودند. در دهه ۱۸۵۰حدود ۹۰درصد طلای استرالیا از معادن ویکتوریا بدست آمد.

همراه با افزایش جمعیت و ثروت، ملبورن به شهری بزرگ تبدیل شد. تا سال ۱۸۶۱ یعنی درست ۲۵ سال پس از ایحاد این شهرک توسط جان بتمن، جمعیت آن به ۱۲۵۰۰۰ نفر رسید. ارمغان طلا به این شهر توسعه منازل مسکونی، مدارس، کلیساه وخانه های مجلل برای بازرگانان و پیشه وران و بزرگان شهر وهمچنین افزایش اماکن عمومی بود.

برپایی نمایشگاه بین المللی در سال ۱۸۸۰ ملبورن را بعنوان شهری بزرگ به جهانیان معرفی کرد.ساختمانهای این نمایشگاه بقدری چشمگیر بودند که باعث شدند تا عنوان” ملبورن حیرت انگیز” به این شهر اطلاق شود. رفته رفته ملبورن به شهری پیشرفته،  ثروتمند و مرکز بزرگ تجارت پشم، گندم و سایر محصولات کشاورزی تبدیل شد. هرچند اهالی ملبورن علیرغم میل باطنی پذیرفتند که سیدنی گوی رونق اقصادی و توسعه را از شهرشان ربوده ،اما تا دهه ۱۹۷۰ ملبورن پایتخت مالی استرالیا و مرکز تجاری بسیاری از شرکت های بزرگ کشور بود.

در حال حاضربیش از پنج میلیون نفر در این شهر زندگی می کنند. ملبورن وطن دوم ایتالیاییها و یونانیها بشمار می رود ؛بطوری که به آن سومین شهر بزرگ یونان در جهان و بزرگترین شهر ایتالیایی خارج از مرزهای این کشور گفته می شود. در ملبورن نیز همانند سیدنی جمعیت زیادی چینی زندگی می کنند که تاریخچه سکونت آنها به دهه۱۸۵۰ برمی گردد.همچنین جمعیت زیادی از یهودیان استرالیا نیز ساکن ملبورن هستند.هرچند از نظر تنوع قومیتی بین ملبورن و سیدنی تفاوتهای زیادی وجود دارد ، اما بنا بگفته مسئولان بیش از ۱۱۰تا ۱۴۰ قومیت  با پیشینه های متفاوت در این شهر در کنار هم زندگی می کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *