در چه حالت درخواست پناهندگی رد می شود؟

خانه پناهجویان ایرانی مقیم ترکیه _با رد شدن درخواست پناهندگی یک پناهجو چه واقع خواهد شد؟ متقاضیان پناهندگی در آلمان حق دارند که به محکمه های اداری و حتی محکمه حقوق بشری اروپا مراجعه کنند.

بر بنیاد یک گزارش روزنامه آلمانی “نویه بروکر سایتونگ” تا اخیر ماه جون سال ۲۰۱۷ رقم درخواست تجدید نظر در برابر پرونده های رد شده پناهجویان به ۳۲۰ هزار مورد رسیده بود. یک سال پیش از آن، ۶۹ هزار شکایت این چنینی صورت گرفته بود.

انواع پرونده های رد شده

اداره فدرال مهاجرت و پناهندگی (بامف) پرونده هایی را رد می کند که از منظر این اداره نگرانی های فردی پناهجویان، واجد شرایط حمایت های حکومت آلمان از جمله حق پناهجویی، حق پناهندگی، حفاظت فرعی و یا جلوگیری از اخراج دانسته نشود.

در واقع دو نوع رد شدن درخواست پناهندگی پناهجویان وجود دارد. یکی آن را “رد ساده” می نامند. این اقدام زمانی از طرف اداره های مسئول صورت می گیرد که به باور آنان، متقاضی پناهندگی در مورد صحت و سقم زادگاه خود دروغ گفته باشد، دلایل خود را دقیق ثابت کرده نتواند، برای امنیت آلمان خطرآفرین دانسته شود و یا مهاجر اقتصادی تشخیص شود.

نوع دوم رد شدگان را “غیر قابل قبول” می گویند. این مورد شامل حال کسانی می شود که آنان پیش از ارائه درخواست پناهندگی در آلمان، در یکی از کشورهای اتحادیه اروپا به عنوان پناهجو ثبت شده باشند.

معمولآ برگه عدم پذیرش پناهجویان همراه با ابلاغیه اخراج به متقاضیان رد شده فرستاده می شود. با دریافت این برگه آنان حق دارند که در جریان دو هفته خواستار تجدید نظر و اقامه دعوا، در برابر تصمیم اداره امور پناهندگی شوند.

از کسانی که “رد ساده” شده اند خواسته می شود که تا ۳۰ روز آینده خاک آلمان را ترک کنند. در غیر آن از این کشور اخراج خواهند شد.

کسانی که متعلق به “غیر قابل قبول” می شوند، مکلف اند که در هفت روز آینده درخواست تجدید نظر در برابر تصمیم اداره فدرال مهاجرت و پناهندگی را ارائه بدارند.

درخواست تجدید نظر

در گام نخست، درخواست پناهندگی پناهجویان از طرف محکمه اداری صورت می گیرد که این دادگاه تصمیم اداره فدرال مهاجرت و پناهندگی را مورد ارزیابی قرار می دهد. در صورتی که دادگاه اداری، اعتراض متقاضی پناهندگی را موجه بداند، رد شدن پناهجو از طرف اداره فدرال مهاجرت و پناهندگی منسوخ دانسته شده و بامف مکلف است که حفاظت های لازمی را برای پناهجوی معترض فراهم نماید.

هرگاه قضات، درخواست تجدید نظر پناهجوی شاکی را رد کنند، پس در این حالت مکلف است که این پناهجو خاک آلمان را ترک نماید و یا درخواست کننده می تواند شکایت دوم خود را عنوانی محکمه عالی اداری ترتیب نماید. هرگاه درخواست یک فرد بار دوم هم مورد پذیرش قرار نگیرد، در این صورت پناهجوی معترض می تواند به دادگاه اداری فدرال مراجعه نماید.

گزینه اخیر برای یک پناهجوی رد شده مراجعه به محکمه اداری فدرال بوده و هرگاه احساس کند که روند اخراج منتج به نقض حقوق بشری اش می شود، حق دارد به دادگاه حقوق بشری اروپا شکایت کند.

اخراج

معمولا رد درخواست پناهجویی به معنی این است که در زمان مشخص شده اداره فدرال مهاجرت و پناهندگی یک پناهجو خاک این کشور را ترک کند. هرگاه فرد مورد نظر به گونه داوطلبانه از آلمان خارج نشود، به گونه اجباری اخراج  خواهد شد. در صورتی که بازگشت این فرد بنابر دلایل روشن به زادگاهش ناممکن دانسته شود، برگه تحمل “دولدونگ” به دست خواهد آورد.

در شرایط خاص، مانند این که وضعیت در کشور پناهجو مساعد نباشد و یا این فرد از ضربات آسیب روانی رنج ببرد، می تواند “درخواست بعدی” را ارائه کند. این درخواست منتج به دریافت حق پناهندگی و یا جلوگیری از اخراج به زادگاهش خواهد شد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *